Faye (34) werd vroeger gepest. Ze merkt nu dat het nog steeds impact heeft op haar leven en vooral op de opvoeding van haar dochter.

Gepest worden is verschrikkelijk voor de slachtoffers ervan. Maar veel mensen vinden het moeilijk om te begrijpen hoeveel effect het pesten ook op latere leeftijd nog kan hebben, tenzij je zelf werd gepest. Ze realiseren zich vaak niet dat pesten een blijvende impact kan hebben. Pogingen om een einde te maken aan pestgedrag zullen alleen effectief uitpakken als meer mensen open willen zijn over het effect wat het pesten op hun leven had en nog steeds heeft.

Faye (34) werd gepest op de basisschool en de middelbare school. Ze merkt nu jaren later dat het nog steeds impact heeft op haar leven en in het bijzonder op de opvoeding van haar dochter. Want wat als zij ook gepest zal worden?



Ik werd gepest en hoorde er niet bij

Faye: ‘Ik ben vroeger enorm gepest. Het begon op de basisschool, maar ik weet eigenlijk niet precies in welke groep. In mijn herinnering was het er altijd al. Ik was ontzettend jong toen kinderen mij in de pauze geregeld omver reden met karretjes, me na schooltijd achterna zaten en dreigden me in elkaar te slaan, tot ik thuis was. Ik kan me nog goed herinneren dat een meisje vond dat ik een te grote mond tegen haar had, waarna ze me in het gezicht sloeg.’

‘In groep 7 en 8 zat ik op een andere school en werd ik niet meer in elkaar geslagen, maar ik hoorde er nooit echt helemaal bij. Er werd altijd over mij gepraat en ik werd geregeld uitgescholden en bespot. Dit ging naadloos door op de middelbare school, omdat daar veel dezelfde kinderen naartoe gingen’

‘Ik had door dit alles een laag zelfbeeld. Als je al zo lang wordt gepest, ga je vanzelf geloven wat iedereen zegt. Dat je stom en lelijk bent. Mensen kunnen dan wel normaal tegen je doen, maar je vraagt je altijd af wat ze nou echt van je denken. Uiteindelijk werd ik volwassen en stopte het pesten. Mijn zelfbeeld bleef laag, maar vergeleken met andere mensen die vroeger gepest waren, had ik het idee dat het best goed met me ging. Tot mijn kind naar de basisschool ging.’

❛Ik weet hoe hard en gemeen kinderen kunnen zijn.❜

Zorgen om kleine dingen

‘Vanaf het moment dat mijn dochter naar de basisschool ging, merkte ik dat ik me om allerlei kleine dingen zorgen begon te maken. Ik vroeg me bijvoorbeeld af of haar kleren en rugzak niet te kinderachtig waren. Ik wilde natuurlijk niet dat ze uitgelachen werd. Ik weet hoe hard en gemeen kinderen kunnen zijn en ik wilde absoluut niet dat zij hetzelfde mee moest maken als ik.’

‘Mijn dochter is een heel sociaal meisje en stapt makkelijk op andere kinderen af. Daar ben ik natuurlijk heel trots op, maar ik maak me ook zorgen. Ik ben zo bang dat ze een keer de verkeerde kinderen treft, die haar zelfvertrouwen blijvend onderuit weten te schoppen. Soms zeg ik tegen haar dat ze niet zo raar moet doen, omdat andere kinderen dat misschien gek vinden. Dan heb ik meteen spijt, want ik wil haar helemaal niet onzeker maken of haar het gevoel geven dat ze zichzelf niet mag zijn.’

Gevoel van afwijzing

‘Mijn dochter is nu 5 jaar en ik merk dat ik haar gedrag naar mij toe soms ook lastig vind. Ik merk dan echt dat ik vroeger werd gepest en dat dat behoorlijke littekens heeft achtergelaten. Wanneer ze me bijvoorbeeld uitlacht, kan ik daar echt heel verdrietig van worden.’

‘Een tijdje geleden deed ze alsof ze me heel eng vond. Dat vond ik eerst grappig, maar toen ze ermee doorging, merkte ik dat ik me gekwetst begon te voelen. Ik kan er ook heel slecht tegen wanneer mijn dochter of mijn man niet reageren als ik wat zeg of vraag. Ik kan dan echt heel boos worden. Het slaat natuurlijk nergens op, maar er komt op zo’n moment weer een oud gevoel van afwijzing en genegeerd worden naar boven en het is moeilijk om dat van me af te zetten.’

Niet voor niets

‘Ik had nooit verwacht dat ik op latere leeftijd toch nog last ervan zou hebben dat ik vroeger werd gepest. Ik ben sociaal, praat makkelijk met mensen, heb fijne vrienden en een super lieve man en dochter. Maar gepest zijn, dat laat toch echt diepe wonden achter die niet zomaar geheeld zijn.’

‘Toch heeft het ook iets goeds gebracht. Ik denk dat ik door mijn pestverleden een beter mens geworden ben. Ik zou nooit bewust iemand pijn doen of buiten sluiten en behandel iedereen zoals ik zelf behandelt wil worden. In groepen zoek ik altijd de persoon op die duidelijk niet heel erg op zijn of haar gemak is en maak er een praatje mee. Zo zijn al die nare gebeurtenissen van vroeger in ieder geval niet voor niets geweest. Binnenkort ga ik beginnen met EMDR therapie en dan hoop ik het gauw allemaal los te kunnen laten.’



Vanwege privacy is de naam van Faye in dit artikel veranderd.
Respectvol discussiëren over dit onderwerp? Laat een reactie achter onder dit bericht.