Ik wil eerlijk zijn over het moederschap, jij ook?

Ik las laatst dat ongeveer 90% van alle moeders liegen over hoe zij het moederschap ervaren. Er bestaat een groot taboe onder moeders dat het moederschap absoluut niet zwaar, moeilijk of frustrerend mag zijn. Je hebt er immers zelf voor gekozen, is wat we te horen krijgen als we ons hart willen luchten. Op een bepaalde manier snap ik dat ergens wel. Zeker in onze situatie. Het kostte ons zo’n 2,5 jaar om zwanger te worden. En nu hebben we een prachtige dochter. Erover klagen komt dan ondankbaar over voor mijn gevoel. En toch wil ik vandaag eerlijk met je zijn. Het moederschap is soms loodzwaar.

Liesbreuk en hele dagen huilen

Onze dochter is dysmatuur geboren, wat betekent dat ze niet te vroeg was, maar wel een zeer laag geboortegewicht had. De eerste weken heeft ze tussen flesjes door eigenlijk alleen maar geslapen. Ze had al haar kracht nodig om zichzelf warm te houden, te groeien en te ontwikkelen. Toen ze wat meer wakker was, bleek ze een behoorlijk pittige dame te zijn en huilde ze zo’n 10 uur per dag, soms 3 uur non stop. Alles wat ik kon doen was met haar mee huilen. Haar huilbuien eindigde altijd in een heuse paniekaanval, waar ze zo moe van werd dat ze daarna in slaap viel.

Liesbreuk

Na twee horrormaanden, ontdekte ik een flinke bult in haar lies. Ik realiseerde me dat dit niets anders kon zijn dan een liesbreuk en na een doktersbezoekje werd dit bevestigd. Deze deelde me echter mee dat ze haar niet wilden opereren tot ze één jaar oud was en dat ik het even moest uitzitten. “Een liesbreuk deed geen pijn.” Hartstikke leuk, maar ze huilde wel de hele dag. Een korte tijd later kon ik het niet meer aan en hebben we aangedrongen op een operatie. Ze was ondertussen 4 maanden. De operatie maakte al het verschil. Ze werd een compleet anders kind, lachte ineens en huilde niet meer non stop. Maar ik was ondertussen zo erg vermoeid dat ik het gevoel heb dat ik het tot op de dag van vandaag nog steeds niet heb ingehaald.

Eerlijk over het moederschap

Je staat altijd aan

Nog steeds vind ik het af en toe zo zwaar dat ik alleen maar kan huilen. Als moeder ben je best wel geïsoleerd. Zeker die eerste weken. Als je een thuisblijfmoeder bent zoals ik, komt veel van de zorg op jou aan en ben je best veel thuis. Ik ben zo blij dat ik een man heb die graag voor onze dochter zorgt als hij thuis komt van zijn werk en in de weekenden. Even de kans krijgen om op te laden is heerlijk. Maar je bent nog steeds bij je gezin en staat nog steeds ‘aan’. Toch is er één ding wat ik ontdekt heb, het afgelopen anderhalf jaar. Hoe eerlijker je hierover bent, hoe eerlijker anderen ook durven te zijn. Het is alsof iedereen heel graag kwijt wil hoe moeilijk het moederschap soms is, maar het niet durft te uiten.

Het onterechte beeld van de perfecte moeder

Ik vind dat de tijd is aangebroken dat wij moeders ons wat meer open gaan stellen. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar over het algemeen hoor ik alleen maar moeder praten over hoe geweldig en fantastisch alles is. Je mag me een pessimist noemen, maar dat geloof ik gewoon niet. Echt helemaal niemand iets negatiefs horen zeggen, kan je heel onzeker maken als jij niet alleen maar op een roze wolk dobbert. Je begint te denken dat je iets verkeerd doet, dat er iets mis met je is, dat je een slechte moeder bent. En dat je het beter voor je kunt houden dat je vanmiddag huilend op je bed lag, omdat je het gewoon even niet meer trok. En voor je het weet werk je mee aan het in stand houden van het onterechte beeld van de perfecte moeder.

Laten we er voor elkaar zijn

Zou het niet geweldig zijn als we allemaal gewoon eerlijk konden zijn? Want lieve vriendinnen, het is OH-KEE. Het is zwaar en het is soms moeilijk. Je bent niet de enige en het gaat echt ooit beter. Huil wanneer je dat wilt, we doen het allemaal. En laten we dan ook meteen andere moeders in hun waarde laten, als we toch bezig zijn. Nooit meer ‘Je mag niet klagen, je hebt hier zelf voor gekozen’ en nooit meer het moederschap als een wedstrijd beschouwen. We zitten allemaal in het zelfde schuitje, laten we er voor elkaar zijn.

Vanaf nu ben ik eerlijk over het moederschap, jij ook?.

Share: