BabyOuderschapPeuter

Waarom raken onbekende mensen je kind aan?

Waarom raken onbekende mensen je kind aan

Lieve mensen, ik vraag me een aantal dingen af. Maar eerst, stel je het volgende even voor. Je bent aan winkelen, wanneer iemand je ineens een compliment geeft over je jurk. Opzich heel aardig, maar deze persoon blokkeert je ook nog eens je mogelijkheid om verder te lopen en begint zelfs je arm te kriebelen. Best raar toch? Dus als dat raar is, waarom doen we dan exact dit, bij andermans baby?

Waarom raken onbekende mensen je kind aan

Waarom raken onbekende mensen je kind aan?

Ik bedoel, het is prima dat ze haar schattig vinden. Dat is ze ook! Het is prima dat ze tegen haar praten alsof ik er niet bij ben. Maar waarom haar benen, arm, wang of hand aanraken? Dat ze klein is en niets terug kan zeggen, betekent toch niet dat dat zomaar oké is? Ik begrijp dit fenomeen niet zo.

Een vreemde om straat die mijn baby’s handen aanraakt is voor mij bijna hetzelfde als een vreemde op straat die in mijn mond spuugt. Je weet gewoon niet waar hun handen zijn geweest en mijn baby doet sowieso die van haar ik haar mond nadat je ze hebt losgelaten, zonder twijfel. Ik weet dat het misschien overdreven overkomt, maar ik vind dit echt gruwelijk.

Maar goed, alle bacterieën op een stokje… Met wat er de laatste tijd allemaal aan de hand is – en dan heb ik het over #metoo en kindermisbruik – vind ik al helemaal niet oké om iemand, laat staan een kind, zomaar aan te raken. Ik ben me er heus wel van bewust dat dat lieve oude vrouwtje die mijn dochter over haar wang aait, dit niet verkeerd bedoeld. Maar leren we onze kinderen op deze manier niet al heel jong dat ze het maar prima moeten vinden om zomaar aangeraakt te worden? Ze is een persoon en geen speelgoed of popje.

Dus wat is jouw mening hierover? Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die dit mega irritant vindt. En wat doe je om te voorkomen dat iedereen zomaar aan je kind zit? Ik vind het heel moeilijk om streng hiertegen op te treden, ookal weet ik dat mijn baby’s gezondheid voor gaat.

Vandaag, toen we boodschappen deden, kwamen we een meisje tegen die ineens begon te roepen: “Kijk, een baby!” Ze rende op ons af en begon in ons wagentje te leunen om te proberen mijn dochter te aaien en aan te raken. Ik was heel even super verbaasd, maar daarna vroeg ik gewoon maar of we door mochten lopen. Ik vind het van kinderen net iets begrijpelijker, maar ik vond wel dat ik het niet persee hoefde te accepteren. Hoe gaan jullie hiermee om?

Wat doe jij als een vreemde op straat je kind aanraakt?

Share:

6 comments

  1. Marijke 5 oktober, 2018 at 13:39 Beantwoorden

    Eens met Nicole. Ik raak vreemde kinderen echt niet te pas en te onpas aan, maar ik deins er ook niet voor terug om een kind een keer een duwtje in de rug te geven of een handje aan te raken. Soms is het praktisch, soms gewoon zonder bij na te denken. Ik ben nu eenmaal gek op kinderen! Zit niks achter. Wat bacteriën betreft… kinderen krijgen wel gekkere dingen binnen. Op pasgeborenen na dan.

    Snap dat je het bij sommige mensen vreemd vindt maar zoek er niet teveel achter zou ik zeggen. Gewoon subtiel je kind meetrekken of weglopen als je het teveel vindt en wees blij dat andere mensen je kind leuk vinden. Geloof mij, dat kan zomaar ineens veranderen (en het is echt niet leuk als je nooit iets positiefs hoort over je kind).

  2. cindy 19 mei, 2018 at 21:17 Beantwoorden

    Verschrikkelijk hé het is alsof vanaf je zwangerschap publiekelijk bezit bent. Ik zeg het gewoon tegen mensen dat ik niet wilt dat mijn kind word aangeraakt omdat hij/zij niet kan beslissen of zij/hij het leuk vind! Mijn kleuter kan gelukkig ja of nee zggen maar mijn baby niet

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.